Düğün, hayatlarını birbirleriyle birleştirmeye karar veren iki aşık için önemli bir olaydır. Kutlama başarılı olsun diye, birçok kişi hala yüzyıllar önce ortaya çıkan gelenekleri takip etmeye çalışmaktadır. Eğer siz de kehanetlere inanıyor ve atalarınızın öğütlerine saygı gösteriyorsanız, her şeye dikkat etmek gerekir, özellikle de belirli semboller ve ögeler konusunda. Düğün ekmekleri ve altına serilen havlu gibi önemli unsurlar ise kesinlikle atlanmamalıdır.
Geleneklerin Kökeni
Çoğu halk geleneği, folkloristlerin ve etnologların derinlemesine araştırmalarına rağmen, zorlukla incelenebilir, çünkü bunlar insanlardan insanlara aktarılmış ve XVIII. yüzyıla kadar nadiren yazıya dökülmüştür. Birçok gelenek, yazılı olmayan kurallar olarak kabul edilir ve bunların yerine getirilmesi gerektiği varsayılır, ancak gerçek anlamlarının bilinmesi şart değildi. Bu yüzden bu tür gelenekler çoğunlukla hayal gücü ve efsanelerle şekillenmiştir.
Slavlar için ekmek, verimlilik ve yaşam gücü ile ilişkilendirilirdi. Bu, yulaf lapası, sebzeler ve etle birlikte ana gıda maddesiydi ve ekmekle ilgili birçok deyim vardı (örneğin, “Ekmek her şeyin başıdır”). Bu yüzden düğün gibi önemli bir olayın bu sembol olmadan gerçekleşmesi şaşırtıcı değildir. Aynı zamanda Slavlar, güneş tanrısını büyük bir saygıyla anar, bu yüzden tören ekmeği yuvarlak bir formda yapılırdı.
Ruşnik Nedir?
Genel Slav, eski ve geniş gelenekler arasında yer alan ruşnik (veya “ruçnik”) de bulunmaktadır. Bu, elleri ve yüzü yıkadıktan sonra silmek için kullanılan uzun, dar bir havludur. Başlangıçta, büyük dokuma kumaşlardan yapılmış “havlu”dan farklıydı, ancak şimdi bu fark yalnızca Ukrayna ve Beyaz Rus dillerinde korunmuştur. Bu farklar, bu halkların hala ruşnikle ilgili gelenekleri yaşatmalarından dolayı devam etmektedir.
Eski Slavlar, ruşnik biçimini kararlı bir şekilde yol ile ilişkilendirirlerdi, bu yüzden bu, hem yolun hem de birleşmenin sembolü haline gelmiştir. Hala çocuk masallarında, başkahramanın bir ruşnik hediye olarak aldığı ve sonra bunun bir yol ya da nehre dönüştüğü belirtilmektedir.
Ruşnik’in bir diğer kutsal amacı ise damat ile gelini evlilik bağlarıyla birleştirmektir. Bir zamanlar, kayınpeder, onlara ekmek sunarken, ellerini ekmekle sararak, bu bağların kopmaz olduğunu simgelermiş.
Geleneksel Desenler
Bu sembol yalnızca düğünle sınırlı değildir. Ruşnik neredeyse tüm bayramlarda kullanılır ve her durumda, kullanımıyla ilgili özel kurallar ve belirli desenler bulunur. Bu desenleri gelin, yatak örtüsü ve diğer birçok eşyayı yapacağı gibi kendisi işlemelidir; bu, çeyizinin bir parçasıydı.
Damat ve gelin için sunulacak ekmek her zaman ruşnikin tam ortasında yer alır. Bu yüzden, bezin merkezi kısmı boş bırakılır ve işlemelenmez. Ancak, ekmekle birlikte sunulan ruşnik, tüm ihtişamıyla süslenir – tüm düğün ruşnikleri arasında en gösterişli olmalıdır.
Düğün ekmeği güneş tanrısıyla ilişkilendirildiğinden, işlemelerde güneş motifleri, kuşlar, çiçekler ve yapraklar tasvir edilirdi. Bu, bahar ve hayatın başlangıcıyla ilişkilendirilen tüm sembollerdi. Gelenek sadece aile kurma ile değil, aynı zamanda yıllık döngüyle de bağlantılıdır – Slavlar için düğünler geleneksel olarak sonbaharda, tarım sezonunun ardından yapılırdı. Tüm törenler, kışın geçmesini ve baharın daha hızlı gelmesini sağlamak için yapılırdı.
Ruşnik’in uzunluğu ve genişliği yediye bölünmelidir ve işlemeler, toplam uzunluğun yarısını kaplayarak kenarlarda yer alır. Bezinin merkezi kısmı tamamen beyaz kalır – bu, göksel ve ilahi olanla ilişkilendirilir ve genç çiftleri onlarla bağlar.
En sık işleme için tercih edilen kuşlar şunlardır:
Sıkça meşe ağacı, bilgelik sembolü olarak, kuşburnu, şerbetçiotu veya üzüm yaprakları ise gençlik, verimlilik ve zenginliğin sembolü olarak tasvir edilir. Ayrıca, kuşburnu ile meşe palamudunun iç içe geçtiği desen oldukça popülerdir; bu, evlilik sadakati ve sağlam bir aileyi simgeler.
Erkek ve dişi arasındaki birleşimi simgeleyen bir diğer sembol ise güneş ile sekiz kollu yıldızların birleşimidir. Güneş, eski Slavlar tarafından erkek gücünün simgesi olarak tanınırken, ay ve yıldızlar dişi ilkeyi temsil ederdi. Genellikle bu kompozisyon, suyu simgeleyen spiraller, dalgalar veya yılanlarla tamamlanır. Efsaneye göre, bu doğa elementi, erkek ve kadın arasında bir bağ kurar.
Kurallar ve İnançlar
Hazır bir ruşnik seçerken veya kendi başınıza yaparken, düğün ritüelinin bir parçası olan birkaç kuralı hatırlamak önemlidir. İlk ve en önemli kural, ruşnik’in uzunluğunun ve genişliğinin yediye bölünebilir olması gerektiğidir. Bu, tüm Hristiyanlar için kutsal bir sayıdır.
Kesinlikle daha önce düğün için kullanılmış bir ruşnik almayın. Bu, oldukça kötü bir işarettir, bu yüzden kendi yeni bezinizi almanız daha iyi olacaktır. Ayrıca, düğün malzemelerini kiralamaktan kaçının. Önemli bir diğer nokta ise, bezin birleştirilmiş parçalardan değil, tek parça olmalıdır, aksi takdirde damat ile gelin arasındaki bağ zayıf olacak ve hızla dağılacaktır.
Çok fazla zaman harcamak istemiyorsanız ve hazır bir seçenekle yetinmeye karar verdiyseniz, ruşnik’in boya veya diğer tekstil ürünlerinin kokusunu taşımadığından emin olun. En iyisi, onun keten veya pamuklu kumaştan yapılmış olmasıdır. Bazen ipek tercih edilir, ancak bu, geleneklerden sapma olarak kabul edilir.
Desenlerin basılı, iplikle işlenmiş (bu en geleneksel seçenektir) veya boncuklarla yapılması tamamen kabul edilebilir. Beyaz Rusya ve Ukrayna’da, sizin özel isteklerinize göre işleme yapabilecek birçok usta bulunmaktadır. Ancak, özellikle düğün sezonunda, onlara önceden başvurmak daha iyi olacaktır, çünkü bu süreç hızlı değildir ve pek çok sipariş olabilir.
En iyi seçenek, kendi başınıza yapmaktır, çünkü tarih boyunca ruşnik’i yalnızca gelin işleme yapardı ve bazen ona akrabalar yardımcı olurdu. Unutmayın, düğün ruşnik’ini sadece iyi bir ruh haliyle işlemelisiniz – bu şekilde ona olumlu enerji vereceksiniz. Ayrıca, pencereye sırtınızı dönmemelisiniz – bu kötü bir işarettir çünkü kendinizi ve eseri dünyadan kapatmış olursunuz.
Düğün ruşnik’lerinin çeşitleri hakkında daha fazla bilgi için aşağıdaki videoyu izleyebilirsiniz.
