Ermeni düğünü, büyük çapta çok eğlenceli bir kutlamadır. Bu tür bir düğün, dünyadaki en güzel düğünlerden biri olarak kabul edilir. Tabii ki, modern düğünler, birkaç yüzyıl önce yapılan törenlerden farklıdır, ancak yine de gelin ve damat temel gelenekleri ve adetleri sürdürmektedir. Ermenilerin düğün yapma geleneklerini daha ayrıntılı incelemek ve diğer dünya halklarının düğün törenlerinden nasıl farklı olduklarını anlamak önemlidir.
Elçilik
Elçilik, düğün töreninden önceki vazgeçilmez bir adımdır. Eskiden elçilik zorunluydu, ancak bugün birçok genç hala bu geleneği sürdürmektedir. Esasında, damat, niyetini gelecekteki gelinin ailesine bildirmelidir. Bunun için, kızın evine bir aracı veya geleneksel olarak “svaşa” denilen bir kadın gönderilir. Ermenistan’da bu aracıyı “midjnord kin” olarak adlandırırlar. Aracıyı yalnızca damadın ailesinden bir kadın yapabilir. Bu kişi, saygı gören ve toplumda iyi bir konumu olan biri olmalıdır. Bu rolde, damadın annesi de başarılı bir şekilde görev alabilir. Aracının, gelecekteki gelinin ailesi tarafından tanınması çok önemlidir. Başlangıçta, aracıyı açık bir teklif olmadan gelir; o, dikkatlice ve nazikçe, gelecekteki gelinin ailesinin evlilikle ve damatla ilgili düşüncelerini öğrenmeye çalışır.
Önceden yapılan elçilikten sonra, gelecekteki damadın ailesi, kızın ailesine resmi olarak gelir – bu toplantılara yalnızca erkekler katılır. Elçiler, ziyaretlerinin amacını açıklar ve kızın babasından evlilik için izin isterler. Karar babaya aittir ve hem onayı hem de reddi ima edebilir. Baba, elçilerin teklifini hemen kabul edemez, çünkü bu durumda kızını hızla evlendirmek istediği düşünülür. Sadece ikinci görüşmede baba, evlenmeye kesin onay verir ve nişanlanma koşulları tartışılmaya başlanır, bu da düğünden önceki bir sonraki adımdır.
Nişan
Nişan, düğün hazırlığının oldukça önemli bir aşamasıdır. Nişan sonrasında, damat ve gelinin aileleri yakın bir şekilde iletişim kurmaya başlar, birlikte daha fazla vakit geçirirler ve gençlere düğün organizasyonunda yardımcı olurlar. Nişan, önceden belirlenen bir günde yapılır. Gelecekteki çiftlerin aileleri damadın evinde toplanır ve damat ailesi ikramlardan sorumludur. Düğün sırasında genellikle Ermeni kadehleri duyulur, misafirler gençlere uzun ve mutlu bir evlilik diler. Ancak bu ziyafet bütün gün sürmez, çünkü daha sonra herkes gelinin ailesine ziyarete gider ve burada da kutlama masası onları bekler.
Ermeni geleneklerine göre, nişanda en önemli rol, “psajon oğlu” veya “kavor” olarak bilinen kişiye aittir. Genellikle bu rol, damadın vaftiz babası ya da ailesinden saygın bir erkek tarafından üstlenilir. Kavor, gelini ve arkadaşlarını masaya götürme onuruna sahiptir, burada gelinlere değerli takılar hediye edilir. Daha sonra kavor, genç çiftin nişanlandığını duyurur ve damat, sevgilisinin sol elinin yüzük parmağını şık bir yüzükle süsler.
Nişan gününde, düğün tarihi belirlenmesi gelenekseldir. Gelinlik hakkında konuşulur, düğün töreni sırasında hangi semboller kullanılacağı tartışılır ve özellikle Ermeni düğünlerine özgü olan unsurlara dikkat edilir. Bu günün sonunda, genç kızlar hüzünlü şarkılar söyler, çünkü gelin, düğünden sonra gelecekteki kocasının evine taşınacağından dolayı babasının evinden ayrılmak zorundadır. Son olarak, “Uzundara” melodisi çalınır ve bitiminde gelin, ailesinin evini terk etmek zorundadır.
Tören Hazırlıkları
Ermeniler, geleneklere sıkı sıkıya bağlıdır, özellikle de düğün söz konusu olduğunda. Bu önemli ve benzersiz gün için hazırlıklar da çeşitli ilginç gelenekler ve alışkanlıklar içermektedir.
Проведение свадьбы
Çoğu Ermeni düğünü sonbaharda ya da kışın başlarında yapılır. Bu dönem, kutlamalar için en uygun zaman dilimidir çünkü hasat tamamlanmış, yeni şarap olgunlaşmıştır. Ermeni geleneklerine göre, gelinliğin gelinin ailesi yerine, damadın akrabaları tarafından getirilmesi gerekmektedir. Düğün günü, damadın yakın arkadaşları ve ailesi, kavor öncülüğünde gelinin evine gelir ve gelini babasının evinden alırlar. Bu olay, coşkulu şarkılar ve neşeli müzik eşliğinde gerçekleşir.
Damat, gelecekteki eşinin evine geldiğinde, gelinin ailesine “sini” adı verilen hediyeler sunar – bunlar çeşitli meyve tabakları, tatlılar, alkollü içecekler, takılar ve tabii ki gelin için bir elbisedir. Kavorkin, kavorun eşi olup, düğün gününde önemli bir rol oynar, çünkü gelini özel kıyafetine giydiren kişidir. Geleneklere göre, Ermeniler düğünlerde genç çiftlere altın takılar ve para hediye ederler. Ancak bu özel günde sadece çiftler değil, aynı zamanda kavor da hediye alır; gelinin annesi, kavora geleneksel ikramlarla dolu büyük bir tabak sunar.
Modern Ermeni düğünleri büyük bir eğlence ile geçer; burada, misafirler dans eder, düğün şarkıları söyler ve neşeli vakit geçirirler. Ancak geleneklere göre, gelinin annesi danslara katılmaz, çünkü o, kızının büyüdüğünü ve babasının evini terk edeceğini düşündüğü için üzgündür. Damat ve gelinin dansı, düğünlerde önemli bir öğe değildir ve oldukça nadiren görülür. Ermeni düğünlerinin özelliği, gelinin bu gün, diğer erkeklerle dans etmesidir; bu, kızın sadakatini test etmek için yapılan bir gelenektir. Eğer gelin, diğer erkeklere aldırmadan düzgün bir şekilde duruyorsa, o zaman onlardan hediyeler alır.
Resmi nikah töreninden sonra, genç çift, baldan bir karşılama alır ve omuzlarına lavaş serilir. Bu gelenek, genç çiftin hayatının tatlı olacağına dair bir simgedir. Ayrıca, gelin ve damat, üzerine çiçekler, şekerler, buğday ve hatta kuru üzüm ile kaplanır. Ermeni kadehleri, bu unutulmaz günde özel bir yer tutar çünkü onlar, bu önemli günü süsleyen şiirsel ve estetik bir gelenektir. Ermeni kadehleri genellikle güzel, edebi ve bazen Ermeni atasözleri ile harmanlanır. Kadehlerde, Ermenistan’ın zengin ve unutulmaz manzaralarını yansıtan metaforlar sıkça yer alır.
Gelinin ilk dansı büyük bir popülariteye sahiptir. Genellikle gelin, dans pistinin ortasında yer alır ve etrafında dans eden misafirler, ona para verir. Bu şekilde, “şabaş” adı verilen geleneksel bir etkinlik ortaya çıkar. Çok sık olarak, gelin ilk dansını eşine adar.
Венчание
Resmi nikah töreni, sadece bir başlangıçtır, çünkü her çift mutlaka kutsal nikah kıydırır. Bu tören de birçok gelenek ve ritüele sahiptir. Ancak en önemli şey, nikah sırasında gençlerin arasından kimsenin geçmemesidir. Genellikle bu kurallara kavorlar dikkat eder, çünkü düğünlerde çok sayıda insan bulunur ve bu gerekliliğe pek az kişi dikkat eder. Nikah töreni sırasında, kavorlar gençlerin başlarının üzerinde kılıç ve kınayı birbirine çapraz tutar. Bu, metalin, genç çifti çeşitli zorluklardan koruyacağına inanılan bir semboldür.
Başka bir ilginç gelenek de nikah sırasında yapılır. Rahip, özel ipliklerle gelin ve damadın ellerini bağlar, ipliklerin uçları ise mutlaka balmumu ile kaplanır. Bu iplikler “narot” olarak adlandırılır. Yalnızca rahip, bu iplikleri çözme yetkisine sahiptir. İplikler çözülene kadar, çiftin yakın ilişki kurması yasaktır.
Hediyeler ve Düğün Sofrası
Geleneklere göre, Ermeni düğünleri üç gün boyunca kutlanır. Genellikle düğün şenliklerinde bir boğa kesilir ve etleri, çeşitli lezzetli yemeklerin hazırlanmasında kullanılır. Düğün sofralarında her zaman kebap, bol miktarda meyve ve yeşillik bulunur. Düğün günü, altın takılar ve tabii ki para hediye edilir. Verilen paraları genellikle gelinin annesi toplar. İlginç bir gelenek de, tüm hediyelerin, para dışında, sadece damadın ailesi tarafından dağıtılmasıdır.
Почему нельзя кричать «горько»?
Ermeni düğünlerinde, “acılı” şeklindeki tıraşlamanın yapılması yasaktır, bu kural diğer birçok halkta da geçerlidir. “Acılı” kelimesinin yasaklanmasının temel nedeni, duyguların başkalarına gösterilmesinin hoş karşılanmamasıdır, özellikle de ilk gece henüz yaşanmamışken. Gelin hala bakire olduğu için, damat, nikah töreni sonrasında sadece gelinin yanağını öpebilir. Genellikle düğün yemeği boyunca yapılan her kadeh kaldırma, “tush” kelimesiyle sona erer.
Düğün Sonrası Ritüeller
Ermeni düğünü hakkında daha fazla bilgi için, aşağıdaki videoya göz atabilirsiniz.
