Kadın imajının bir parçası olarak elbise her zaman çok şey anlatır: zevkini, statüsünü, karakterini. 1960’lı yıllarda bu kural tartışmalı hale geldi çünkü moda dünyasında büyük değişiklikler yaşandı. Stil sahibi insanların mekânı Londra oldu, etekler inanılmaz derecede kısaldı, neredeyse erkek çocuklarına benzer zayıflık, dokunaklı bir şekilde sevimli hale geldi. Elbiseler, formların ve renklerin sadeliğiyle birleşen cinselliği vurguluyordu. Yeni desenler ve baskılar, yeni stiller ve isimler ortaya çıktı.
Stilin Özellikleri
60’lı yıllarda hayatın her alanında yeni formlar ve alışılmadık düşünme biçimlerinin arayışı vardı. Şekillerin sertliği ve çizgilerin geometrik saflığı, aşırı kabarık elbiseler ve kısa eteklerle karşı karşıya geldi. Kadınlar, alışılmadık kombinasyonlarla bireyselliklerini gösteriyorlardı. Klasikler yeni bir biçim arıyordu, ince modeller, Twiggy’ye benzer şekilde büyük bir popülerlik kazandı.
Gömlek elbiseleri, safari elbiseleri ve şort etekler ortaya çıktı. İlk hanımlar ve stil ikonları, yeni kesimleri sergiliyor ve mini boyutlarından korkmuyorlardı. Elbise, imajın merkezindeydi, bu nedenle diğer tüm detaylar ona tamamlayıcı bir şekilde hizmet ediyordu, bitmiş bir görünüm veriyordu. Birçok model o kadar başarılıydı ki, günümüzde neredeyse hiç değişmeden, aksesuarlar ve takılar şeklinde sembolizmini koruyarak kullanılıyor.
Kimlere Uygun?
Retro giyim, farklı vücut tipleri ve şekilleri için uygundur, bu nedenle herkes kendine en ideal elbiseyi bulabilir:
Renkler ve Desenler
O dönemin belirgin özelliği, parlak ve yoğun renkli giysilerdi: yeşil, salatalık yeşili, sarı, pembe, mavi, gökyüzü mavisi, altın ve gümüş gibi uzaylı ve parlak kumaş tonları.
Kabarık etekler, polka dot, çizgiler ve kareler, romantik çiçek desenleriyle vurgulanıyordu. Kesim açısından sade modeller, desen seçimi konusunda daha katıydı. Twiggy tarzı elbiselerde, tek renkli kumaşlar seçilir, yoğun renkler, dikişle yumuşatılır veya geometrik desenlere yer verilirdi. Düz elbiseler, optik efektler ve renklerin çizgileriyle siluet yaratmada yardımcı oluyordu.
Yeni desenler – psikedelik – avangard tasarımcıların karakteristik özelliği oldu. Ancak yüksek moda, siyah ve beyaz gibi sevilen renkleri de sevgiyle kullandı. Kadınsı modeller, doğal kumaşlardan – pamuk, ipek, krepe, yün ve triko gibi – dikilmeye devam etti. Modacılar, ileri düzey yapay kumaşları (naylon, viskon, suni deri vb.) tercih ediyordu.
Trapez
Çok basit ve belirgin şekilde saf bir kesim, etek kısmı aşağı doğru genişler. Elbise boyu mini ile midi arasında değişir. Bu model bacaklara dikkat çekmek için harikadır ve üst kısım ile belin dikkatini dağıtarak vurgular. Rahat ve fonksiyonel elbise, çoraplar, diz altı çoraplar ve topuklu çoraplarla mükemmel bir şekilde kombinlenir.
Görünüm için orta boy veya kısa topuklu ayakkabılar, botlar uygundur. Yatay kayışlar, tokalar ve bağcıklar görüntüyü tamamlar. Stilistler, ayrıca evrensel düşük topuklu balerin ayakkabılara da dikkat edilmesini öneriyorlar.
Kabarık
Uzun ve kısa kabarık etekli elbiseler, 1960’lı yıllarda trend haline gelmişti.
Tasarımcılar bu tarzı aktif olarak kullanıyor ve aynı kesim, kırmızı halıda ve prestijli törenlerde sıkça karşımıza çıkıyor. Hacim, kumaşın çok katmanlı yapısını oluşturmak için kullanılır. Kısa versiyonlarda, büyük kırışıklıklarla başarıyla telafi edilir. Elbisenin özelliği, beli vurgulayan bir kesime sahip olması, bu da vücuda zarafet katar. Üst kesimlerde, kısa ve uzun kollu, kolsuz ya da dekolteli modeller popülerdi. Baby doll tarzı, ayrı bir seçenek olarak biliniyor.
Stilyagi
Bu fenomen, Sovyetler Birliği’nde görülüyordu. Canlı renklerde, düz renkli veya basit desenli, midi uzunluğunda kabarık elbiseleri dikmek zordu. Renk, dikkat çekici kabul ediliyordu, kesim ise pratik olmayan, Batılı bir tarzdı.
Modern modacılar, bu tarzı kostümlü partilerde kullanmaktan hoşlanıyorlar. Elbiseyi doğru şekilde “sunmak”, karmaşık bir şekilde şekillendirilmiş saç ve 1960’ların güzellik ikonlarını taklit eden mükemmel makyaj ile mümkündür. Düz elbiseler ve trapezler biraz sonra, flared ve hippie modası ile geldi.
Gece Elbiseleri
Bu elbiseler mükemmel kesimleri ve sadelikleriyle (Givenchy tarzında) ya da zengin işçilikleri, dantel detaylarıyla (Dior tarzını anımsatarak) öne çıkabilir. Tek renkli elbiseler, pahalı veya doğal taşlarla yapılmış aksesuarlarla farklı renklerde kombinlenir. Değerli metaller ve nadir taşlar, şık bir görünümü tamamlar. Özellikle inci, zarif bir cazibe katacaktır.
Свадебные
O dönemin şık elbiseleri, tam anlamıyla zıtlıklarıyla dikkat çekiyordu: Givenchy’nin kısa, düz, pastel pembe elbiseleri ile barok tarzında dantel detaylı omuzları açık uzun kabarık elbiseler. Düz kumaşlar veya dantel işçilik – tamamen kişisel bir zevk meselesiydi.
60’ların gelinlik modelleri fazla değişmedi. Bu özel gün için detaylara büyük önem verilirdi: zarif şapkalar, ince duvaklar, küçük çantalar, şık eldivenler ve göz alıcı olmayan takılar.
Ne ile kombinlenmeli?
60’ların elbiseleri, ceketler ve düz kesim ceketlerle kombinlenebilir. Deri ceketler, kırılgan romantik tarzı güçlü bir şekilde dengeleyecektir. Bugün bu yorum hala geçerliliğini koruyor. Parlak kontrast tonlarında üstler ya da evrensel renklerde (mavi, siyah, beyaz, kırmızı) seçim yapılabilir.
Doğru bir kombin, elbisenin kesimini ve tarzını göz önünde bulundurmalıdır.
Sade düz ve trapez kesim modeller, parlak renkli plastik büyük aksesuarlarla avangard havasını vurgulardı. Romantik, kabarık ve uzun elbiseler ise zarif takılarla tamamlanırdı. Büyük bilezikler ve yüzükler, bu tarz kıyafetler için uygun değildi. Bel kemerleri – kısa modeller için ince, uzun modeller için geniş – 60’ların elbiselerinin vazgeçilmez bir parçasıydı.
Modacılar ve ev hanımları, şallar ve bantları severdi: bu aksesuarlar, sert çizgileri ve “pratik” modelleri yumuşatır, onlara zarif ve şık bir hava katardı. Buradan, şalların ve boyun bağlarının nasıl takılacağına dair pek çok yaratıcı yöntem doğmuştu.
Pratik ve rahat tabanlar, kadınların en büyük isteğiydi. Bu nedenle birçok model yuvarlak ya da kare burunlu, rahat bir topuk ya da tamamen düz tabanlıydı. Şık mini elbiseler, yüksek çizmeler veya botlarla kombinlenirdi. Akşam elbiseleri ise düşük topuklu babetlerle giyilirdi.
Makaj ve saç stilleri, görünümün tamamlayıcı ve önemli unsurlarıydı. Gözler, cesur farlar, kalın eyeliner ve geniş kuyruklarla birer gizem haline gelirdi. Rimel de gözleri vurgular, odak noktasını buraya çekerdi. Saç modelleri, şık ve zarif olabileceği gibi, kasıtlı olarak dağınık ve doğal da olabilirdi. Böyle bir tamamlayıcı görünüm, sizi stil sahibi ve çekici kılacaktır.
